11e Zermatt Marathon (Zwitserland), 42.2km, 7 juli 2012

Harry en Elly voltooien de loodzware Zermatt Marathon!!
Alle 3 deelnemers zijn gefinisht!

ZermattAlleDrie
They made it!!


Lees de verslagjes van Harry en Elly! Het artikel op de website van de Noorderkrant (9 juli) staat HIER. Alle krantenartikelen staan HIER

Harry & Elly Rutgers hadden het dappere plan om een marathon te gaan lopen met 1.900 meters hoogteverschil. de Zermatt-marathon in Zwitserland dus.
Peter v.d. Hulst besloot kort geleden om ze daar maar eens te verrassen en ook aan de start te verschijnen, samen met een loper uit Zermatt zelf.
De toppers haalden allemaal de finish, voorwaar een top-prestatie.
Ongetwijfeld op korte termijn bericht uit Zwitserland van deze kanjers zelf!

Nieuws uit Zermatt (8 juli)

Harry wist al heel lang dat 't er eens van moest komen: het lopen van de Zermatt Marathon in de stad waar zijn zoon woont en werkt. En Elly kennende, laat zij zich niet kennen en schreef zich ook in voor de 11e editie. Beiden zeer goed voorbereid, en dat moet ook wel als je zo maar 1900 hoogtemeters voorgeschoteld krijgt.
Omdat Peter/Wilma 'toch toevallig' in de buurt waren om hun Zermatt Marathon mee te maken heeft Peter op 't laatst met Pascal uit Zermatt zich ingeschreven voor de 'Staffel' marathon. Daarbij kreeg hij in het tweede gedeelte 'slechts' 1300 hoogtemeters.
Nog nooit deden Harry (37e marathon) en Elly (21e marathon) zolang over een hele marathon, om over Peter maar te zwijgen met zijn tijd op de 'halve'. Haha.
Het was de mooiste dag van de hele week, de hele dag zon, dus continue drinken onderweg.
Het was enorm pittig en vele kilometers waren niet te rennen, maar moest er stevig gewandeld worden. De laatste 3 km waren slopend zwaar (ook voor de estafettelopers).
Alle 3 kwamen ze toch geheel voldaan over de finish en de 4e resp 8e plaats voor Harry en Elly waren dik verdiend. Achteraf zei Harry: maar goed dat ik geen podiumplaats had, want die grote kaas als prijs lustte hij toch niet.
De LBers werden aangemoedigd door Edwin, Rox en Wilma en vele anderen uit Zermatt, waarvan de webmaster de naam niet (nog) niet weet.

De 175 foto's van Zermatt (ook INSIDE foto's van Peter) staan HIER als slideshow en HIER op Picasa.
De Garmin route van Harry staat HIER

42.2 km netto
Harry Rutgers, 4e M55 4:34:35
Elly Rutgers, 8e V55 5:53:43
2e helft (estafette, samen met Pascal Julen)
Peter v.d. Hulst, 21.1 km in 3:01:30
5:51:02


Link naar de website

Harry: Op een gegeven moment dacht ik een tijd interesseert me niet meer als ik de finish maar haal...... 
Elly: Ik had deze marathon niet willen missen. Fantastische uitzichten, steile klimmen, goede verzorging. Super!....

Lees verslagjes van Harry en Elly>>>
Verslagjes van Harry en Elly

Harry:
Vorig jaar hebben we besloten om de marathon van Zermatt te gaan lopen.
Onderdak was snel geregeld bij onze zoon en aanstaande schoondochter, Edwin en Rox.
In Maart zijn we begonnen met de voorbereidingen en die gingen best wel goed.
Alleen in en rond Groningen vind je niet veel bergen, dus moesten we het met veel viaduct trainingen doen. Heb ook nog twee trainings marathons gelopen.
Heb de laatste jaren niet meer zoveel getraind als voor deze marathon, dat gaf mij wel vertrouwen op een goede afloop.
Een week voor de marathon zijn we afgereisd naar Zermatt.
Ook hebben we op 2583m overnacht om een beetje aan de hoogte te wennen en we zijn twee keer de route wezen verkennen.
Ik begon toen wel een beetje te twijfelen aan mijn eindtijd (4 uur).
Ik dacht, als dat 4.15 wordt, ben ik ook erg tevreden.
Vrijdags het startnummer opgehaald, met Peter en Wilma.
Super verrassing dat zij er ook waren en dat Peter ook nog eens de tweede gedeelte van de marathon zou gaan lopen.
Ik had startnummer 76 en mocht bij de elite starten een kwartier voor de rest.
Peter, Wilma en Edwin reden ons met de toeschouwerstrein achterop.
Bij 17 km kwam de trein naast mij rijden, een hoop gejuich.
Dat doet je goed , het tempo was ook nog steeds ok. 4.35 de km.
In Zermatt aangekomen het 21km punt. Veel publiek en bekent terrein.
Maar eenmaal Zermatt uit, begon het echte werk.
Klimmen, klimmen en nog eens klimmen.
Ik was een van de eerste die dacht even te gaan wandelen, maar dan toch maar weer proberen hard te gaan lopen.
Dit heb ik vaak afgewisseld.
Op een gegeven moment dacht ik een tijd interesseert me niet meer als ik de finish maar haal.
Edwin stond op het 39 km punt 3.58 en zei dat 4.30 toch moest lukken.
Dat dacht ik ook wel, maar ik moet zeggen dat de laatste 3 km de zwaarste waren van de hele marathon. Het was ontzettend steil omhoog en ik heb veel gewandeld. 3 km in 36 min.
Dan toch eindelijk de finish waar Edwin en Wilma stonden.
Daar krijg je kippenvel van.
En dan kom je over de streep en dan heb je een perfecte organisatie.
Ook onderweg was alles super geregeld.
Heerlijke douches in grote tenten en na afloop met familie, vrienden en andere Nederlanders nog een paar biertjes gepakt.
Al met al de zwaarste en langzaamste marathon die ik ooit heb gelopen, maar wel een hele mooie en ik denk er ook sterk aan om hem nog een keer te doen. (volgend jaar?)
Ik wil de supporters Edwin, Rox, Wilma, Alan en Sue nog bedanken voor de morele steun.

Groeten Harry.

Elly:
Een week voor de marathon zijn we aangekomen in Zermatt.
In die week hebben we een paar keer in de bergen gewandeld en de route wat verkend.
Vrijdags hebben we onze startnummers opgehaald in St. Niklaus met Peter en Wilma. Peter ging tot onze verrassing ook nog de laatste 21 km lopen. Super.
Harry startte een kwartier eerder dan ik.
In het startvak, staan er twee mannen naast me uit Breda, die ook de hele marathon gingen lopen.Was gezellig en voor dat ik het wist klonk het startschot.We wensen elkaar succes toe.
De eerste 19 a 20 km was wel goed te doen. Maar vlak voor we Zermatt in kwamen kregen we een beste klim door het bos. Goed uitkijken geblazen voor stenen en boomstronken.
In Zermatt aangekomen stonden Edwin, Rox, Wilma en Peter aan te moedigen.
Verder ook nog vrienden van Edwin en Rox, dat doet je toch goed op zo'n moment.
Toen we Zermatt uitgingen was het ongeveer 6km alleen maar klimmen.
Iedereen was aan het wandelen, inclusief mijzelf.
Ben stevig door gaan wandelen, en dat ging mij redelijk goed af.
Eenmaal boven ging het een klein stukje naar beneden en ja hoor, daar ging je weer omhoog.Hier moest je ook weer goed uitkijken waar je liep, want er lagen overal stenen en boomstronken.Het uitzicht was fantastisch. Super.
Het laatste gedeelte voor de steilste klim ging naar beneden, hier kreeg ik weer vleugels haha. Halverwege stonden Edwin en Rox. Geweldig. Ed zei: je ziet er nog goed en fris uit. Daarna de klim, tja, dat was afzien. Alleen maar wandelen 3km lang Ed heeft met me meegelopen.Pff het was zo steil.
Boven aangekomen moest je nog twee keer een klimmetje doen, wat nog tegenviel daarna liep het nog een klein stukje naar beneden............en daar was hij dan...de finish. Kreeg vlak voor de finish de Nederlandse vlag aangereikt door Rox (kippenvel) eindtijd 5.53.43
Ik had deze marathon niet willen missen.
Fantastische uitzichten, steile klimmen, goede verzorging. Super!
Onderweg heb ik daar ook mijn tijd voor genomen. Heb Thee, cola, bouillon en banaan gehad.De organisatie en support was geweldig!!! We zijn nog steeds aan het nagenieten.

Groetjes Elly



Harry wist al heel lang dat 't er eens van moest komen:

het lopen van de Zermatt Marathon in de stad waar zijn

zoon woont en werkt. En Elly kennende, laat zij zich niet

kennen en schreef zich ook in voor de 11e editie. Beiden

zeer goed voorbereid, en dat moet ook wel als je zo maar

1900 hoogtemeters voorgeschoteld krijgt.
Omdat Peter/Wilma 'toch toevallig' in de buurt waren om

hun Zermatt Marathon mee te maken heeft Peter op 't

laatst met Pascal uit Zermatt zich ingeschreven voor de

'Staffel' marathon. Daarbij kreeg hij in het tweede

gedeelte 'slechts' 1300 hoogtemeters.
Nog nooit deden Harry en Elly zolang over een hele

marathon, om over Peter maar niets te zeggen met zijn

tijd op de 'halve'.
het ws enorm pittig en vele kilometers waren niet te

rennen, maar stevig wandelen.
Alle 3 kwamen ze geheel voldaan over de finish en de 4e

resp 8e plaats voor Harry en Elly waren dik verdient.

Achteraf zei Harry: maar goed dat ik geen podiumplaats

had, want die grote kaas als prijs lustte hij toch niet.
De LBers werden aangemoedigd door Edwin, Rox en Wilma en

vele anderen uit Zermatt, waarvan de webmaster de naam

niet (nog) niet weet.
Reacties (2) Geen reacties meer mogelijk
1 maandag 16 juli 2012 18:18
Harry Rutgers
Vorig jaar hebben we besloten om de marathon van Zermatt te gaan lopen.
Onderdak was snel geregeld bij onze zoon en aanstaande schoondochter, Edwin en Rox.
In Maart zijn we begonnen met de voorbereidingen en die gingen best wel goed.
Alleen in en rond Groningen vind je niet veel bergen, dus moesten we het met veel viaduct trainingen doen. Heb ook nog twee trainings marathons gelopen.
Heb de laatste jaren niet meer zoveel getraind als voor deze marathon, dat gaf mij wel vertrouwen op een goede afloop.
Een week voor de marathon zijn we afgereisd naar Zermatt.
Ook hebben we op 2583m overnacht om een beetje aan de hoogte te wennen en we zijn twee keer de route wezen verkennen.
Ik begon toen wel een beetje te twijfelen aan mijn eindtijd (4 uur).
Ik dacht, als dat 4.15 wordt, ben ik ook erg tevreden.
Vrijdags het startnummer opgehaald, met Peter en Wilma.
Super verrassing dat zij er ook waren en dat Peter ook nog eens de tweede gedeelte van de marathon zou gaan lopen.
Ik had startnummer 76 en mocht bij de elite starten een kwartier voor de rest.
Peter, Wilma en Edwin reden ons met de toeschouwerstrein achterop.
Bij 17 km kwam de trein naast mij rijden, een hoop gejuich.
Dat doet je goed , het tempo was ook nog steeds ok. 4.35 de km.
In Zermatt aangekomen het 21km punt. Veel publiek en bekent terrein.
Maar eenmaal Zermatt uit, begon het echte werk.
Klimmen, klimmen en nog eens klimmen.
Ik was een van de eerste die dacht even te gaan wandelen, maar dan toch maar weer proberen hard te gaan lopen.
Dit heb ik vaak afgewisseld.
Op een gegeven moment dacht ik een tijd interesseert me niet meer als ik de finish maar haal.
Edwin stond op het 39 km punt 3.58 en zei dat 4.30 toch moest lukken.
Dat dacht ik ook wel, maar ik moet zeggen dat de laatste 3 km de zwaarste waren van de hele marathon. Het was ontzettend steil omhoog en ik heb veel gewandeld. 3 km in 36 min.
Dan toch eindelijk de finish waar Edwin en Wilma stonden.
Daar krijg je kippenvel van.
En dan kom je over de streep en dan heb je een perfecte organisatie.
Ook onderweg was alles super geregeld.
Heerlijke douches in grote tenten en na afloop met familie, vrienden en andere Nederlanders nog een paar biertjes gepakt.
Al met al de zwaarste en langzaamste marathon die ik ooit heb gelopen, maar wel een hele mooie en ik denk er ook sterk aan om hem nog een keer te doen. (volgend jaar?)
Ik wil de supporters Edwin, Rox, Wilma, Alan en Sue nog bedanken voor de morele steun.

Groeten Harry.
2 maandag 16 juli 2012 18:51
Elly Rutgers
Een week voor de marathon zijn we aangekomen in Zermatt.
In die week hebben we een paar keer in de bergen gewandeld en de route wat verkend.
Vrijdags hebben we onze startnummers opgehaald in St. Niklaus met Peter en Wilma. Peter ging tot onze verrassing ook nog de laatste 21 km lopen. Super.
Harry startte een kwartier eerder dan ik.
In het startvak, staan er twee mannen naast me uit Breda, die ook de hele marathon gingen lopen.Was gezellig en voor dat ik het wist klonk het startschot.We wensen elkaar succes toe.
De eerste 19 a 20 km was wel goed te doen. Maar vlak voor we Zermatt in kwamen kregen we een beste klim door het bos. Goed uitkijken geblazen voor stenen en boomstronken.
In Zermatt aangekomen stonden Edwin, Rox, Wilma en Peter aan te moedigen.
Verder ook nog vrienden van Edwin en Rox, dat doet je toch goed op zo'n moment.
Toen we Zermatt uitgingen was het ongeveer 6km alleen maar klimmen.
Iedereen was aan het wandelen, inclusief mijzelf.
Ben stevig door gaan wandelen, en dat ging mij redelijk goed af.
Eenmaal boven ging het een klein stukje naar beneden en ja hoor, daar ging je weer omhoog.Hier moest je ook weer goed uitkijken waar je liep, want er lagen overal stenen en boomstronken.Het uitzicht was fantastisch. Super.
Het laatste gedeelte voor de steilste klim ging naar beneden, hier kreeg ik weer vleugels haha. Halverwege stonden Edwin en Rox. Geweldig. Ed zei: je ziet er nog goed en fris uit. Daarna de klim, tja, dat was afzien. Alleen maar wandelen 3km lang Ed heeft met me meegelopen.Pff het was zo steil.
Boven aangekomen moest je nog twee keer een klimmetje doen, wat nog tegenviel daarna liep het nog een klein stukje naar beneden............en daar was hij dan...de finish. Kreeg vlak voor de finish de Nederlandse vlag aangereikt door Rox (kippenvel) eindtijd 5.53.43
Ik had deze marathon niet willen missen.
Fantastische uitzichten, steile klimmen, goede verzorging. Super!
Onderweg heb ik daar ook mijn tijd voor genomen. Heb Thee, cola, bouillon en banaan gehad.De organisatie en support was geweldig!!! We zijn nog steeds aan het nagenieten.

Groetjes Elly.

Zie ook deze artikelen:
Nieuwere artikelen:
Oudere artikelen:

 
© 2000-2022  Loopgroep Bedum, webmaster Peter v.d. Hulst