Reizen is net een marathon.....
Geschreven door Jan en Marike   
Laatst aangepast op maandag 31 maart 2014

Reizen: het is net (een marathon) lopen!
We nemen de ervaringen vanuit LGB mee

Update 30 maart


(totaal 3 foto's, klik)

Dag collega-sportievelingen,

Leuk om op de website te lezen, hoe ieder al weer midden in het loopseizoen zit. Mooie verslagen en al weer top-(wedstrijd-) resultaten!
We wensen iedereen heel veel plezier en succes met ieders eigen - al dan niet (marathon-) wedstrijd - doel en vooral in het Lopen zelf!
Wij zijn de afgelopen week naar de hoogste stad van deze omvang ter wereld gefietst, Cerro de Pasco in Peru, op 4360m
Voor wie nog een uitdaging zoekt: een marathon EN 12 km kun je hier lopen!
Komende week fietsen we van Huanuco naar Huaraz. Er schijnt nog een pas van 4800 m tussen te liggen. Hopelijk hebben we genoeg power in de poten om het zuurstofgebrek te compenseren....
 
Hartelijke groet,
Jan & Marike

Uiteraard wensen de LBers jullie nog heel veel plezier en goede fietstochten; en denk aan jezelf!




Klik op de foto voor 'n vergroting

 

Hola amigo's,

Verwachtingsvol ga ik van start; wat zullen we weer tegenkomen, hoe zal het gaan? De benen voelen goed. Voorzichtig, niet te snel van start, we zijn er nog niet en er komen nog heel wat kilometertjes, die ook nog niet al te vlak zullen zijn.

De route is niet afgezet. We delen het parcours met een kudde geiten, een paar eigenwijze lama's en schapen, met lammetjes (februari....!), waar we al slingerend omheen gaan.

Het publiek, vaak boeren en veehoedsters aan de kant van de weg, is enthousiast: 'He, gringo!', moedigen ze ons aan. Duim omhoog of zelfs applaus. Bussen, vrachtwagens en auto's passeren ons toeterend, chauffeurs of bijrijders hangen soms helemaal uit het raam om een glimp van ons op te vangen. (Vervolgens rijden ze even vrolijk vlak voor ons door een grote plas water zodat de spetters overal zitten, stuiven door het zand waardoor we geen hand voor ogen zien, of braken nog een extra roetwalm uit. Heerlijk, die gezonde buitenlucht....)

De verzorgingsposten zijn niet helemaal om de 5 kilometer, of zelfs een veelvoud ervan. Gelukkig zijn we erop voorbereid. Een paar flinke slokken water en wat energie heb ik wel nodig. Ik voel een dipje opkomen. Eens kijken, zal ik ook nog wat cocabladeren achter de kiezen stoppen...? Niet zeuren: onze dagelijkse dosis vegapillen (ijzer, vitamine B en magnesium) is voldoende dope! En wat zegt onze ervaren marathonloopster uit groep 1 ook al weer op zulke momenten? 'Ik denk maar zo, de anderen hebben het ook zwaar!' Ja, ja, terwijl ik zwoeg en zweet, zie ik Jan ver voor me, die heeft nergens last van, zo te zien...! Toch helpt het om een richtpunt te hebben. Een mooie haas. Nou ja, die kan ik pas gebruiken als we naar beneden gaan SMILEYS_WINK. Even de remmen los! En dan de kop erbij; me mentaal weer opkrikken. Me focussen op de volgende bocht. Dat was weer een. Verdorie; om de bocht komt er nog een, en de weg gaat verder omhoog, en m'n hartslag is al veel te hoog... Niet zeuren, verman (vervrouw) ik me, meter voor meter kom je er ook. Ik probeer een goede cadans te vinden, diep doorzuchten in de ijle lucht, om de ademhaling onder controle te krijgen en de hartslag weer uit mijn keel te halen. Ik ben immers goed getraind, en we hebben ervoor gezorgd om voldoende rust te nemen om overtraining te voorkomen, dus het moet lukken. Hoger en hoger gaat het. Dat is toch telkens een machtig sterk gevoel; grenzen verleggen. Weer een 'pr' in hoogte: zo hoog ben ik nog nooit op eigen kracht geweest!

Ik richt m'n aandacht op de prachtige omgeving. En geniet van de subtiele verschuiving in kleuren op de bergwanden, van aubergine naar roze, van grijs-geel naar zilver; het contrast tussen de grillige rotsen en de zachte ronde, door massa'a water uitgesleten vormen ertussen: wat een schitterende natuur! En wat een rust... Wat heerlijk om hier te zijn; daar doe je het voor.

Ik word afgeleid door m'n shirt; die plakt aan m'n rug. Zal er aan het eind (nog) een lekkere, warme douche zijn?! Als er uberhaupt een douche is.... . Hangt er wel een douchekop, dan is het hier goed geregeld! Als je op apegapen aankomt, weet die je zo een hartmassage te geven. Water + elektriciteit geeft stroomstotenSMILEYS_WINK. Heb je deze extra service niet nodig, dan moet je de knoppen met handschoenen aan bedienen en met rubberen zolen je onder de waterstraal begeven.

De finish is in zicht: ik zie op een bordje al staan 'alojamiento'! Jan en ik geven elkaar een high five; we did it! Je moet de (kilo-)meters weliswaar zelf doen, maar we doen het samen! Het geeft steeds weer een geweldige kick. Wat prachtig dat we dit mogen en kunnen doen!

Hartstikke leuk dat jullie met deze duursporters en levensgenieters meereizen: bedankt voor alle support.
We wensen iedereen heel veel (loop-) plezier en succes!

Hasta luego,

Jan en Marike

PS: En na de prestatie is er (heel soms...) de pizza en het bier SMILEYS_WINK!

Meer verhalen van Jan en Marike inclusief foto's staan HIER!
Reacties (1) Geen reacties meer mogelijk
1 vrijdag 14 februari 2014 18:15
Peter
Wat 'n avonturen... ongelooflijk en soms ook onwaarschijnlijk. En ook niet zonder gevaar! Rubber zolen en handschoenen.... ik moest er wel een beetje om lachen, brrrr. Maar die pizza's zien er prima uit. Heel veel plezier nog en doe voorzichtig aan!

Groetjes, Peter

Zie ook deze artikelen:
Nieuwere artikelen:
Oudere artikelen:

 
© 2000-2022  Loopgroep Bedum, webmaster Peter v.d. Hulst